Kard. Manning

Henry_Edward_Manning_by_Barraud,_c1880sHenryk Edward Manning, konwertyta z anglikanizmu, lord arcybiskup Westminsteru, kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego. Urodził się w 1808 roku w rodzinie anglikańskiej, a w 1832 roku został duchownym tegoż wyznania. Rok później wziął ślub z Karoliną Sargent, która zmarła po 4 latach. Małżeństwo było bezdzietne. Manning zaangażował się po śmierci żony w działalność ruchu oksfordzkiego. O jego konwersji na katolicyzm zadecydowała tzw. sprawa Gorhama, kiedy to sąd świecki nakazał przyznanie beneficjum anglikańskiemu duchownemu, który jawnie przeczył skuteczności chrztu świętego. W 1851 roku Manning przyjmuje święcenia kapłańskie w Kościele Katolickim, zaś w 1865 roku sakrę biskupią. Uczestniczył w I Soborze Watykańskim, gdzie był zwolennikiem teorii ultramontanizmu oraz dogmatu o nieomylności papieża. Brał udział w konklawe w 1878 roku, był wymieniany jako jeden z potencjalnych kandydatów do papiestwa. Ksiądz kardynał walczył o prawa robotników, szczególnie tych małoletnich, przeciwstawiał się patologiom w brytyjskich koloniach, handlowi niewolników, walczył też z plagą alkoholizmu, sam złożył przeczenie abstynencji. Bronił słuszności celibatu, jednak zachowywał pamięć i miłość do żony, ponoć co roku przywożono mu róże rosnące na mogile Karoliny. Zmarł w 1892 roku, przy jego ciele znaleziono medalik z wizerunkiem zmarłej żony. Na jego pogrzeb przybyły tysiące wiernych. Hilary Belloc pisał o kardynale Manningu: „Prawdopodobnie największy Anglik swoich czasów”.